Inspiratieteksten

Je bent een ster

Je begint te begrijpen hoe je jezelf tekort deed. Je wilde net als ieder ander onderdeel zijn van een cirkel. 

En de cirkel mocht niet onderbroken worden want dan zou het geen cirkel meer zijn. In alles wat je deed was je bewust van het effect op de groep waar je bij hoorde.

Elke spontane impuls werd in de kiem gesmoord. Elke stap naar voren of naar achter zou de kring doorbreken. En je paste je aan, hield je in en werd onderdeel van een groep waarin ieder een vaste statische plek had; een kudde.

Dat ging je steeds meer tegenstaan. Je wilde ook vrij zijn, vrij bewegen maar je dacht ook dat je dan niet meer zou passen in de kring. Er niet meer bij zou horen. En je hield het vol tot het niet meer ging. 

En je kende het principe nog niet van de stralende kring, de uitstulpende kring; de ster.

Door te besluiten dat de kring in liefde niet onderbroken kan worden wanneer een groepslid zijn eigen weg gaat, kom je in een nieuw paradigma terecht; het beeld van de ster. 

(Een ononderbroken cirkel hoeft niet rond te zijn. Als iedereen een eigen stap naar voren of naar achteren doet ontstaat de vorm van een ster.)

Je hoeft niet meer keurig in een kring te blijven staan. Juist door in je eigen waarheid te gaan staan kan je de mooiste ster laten ontstaan. 

Doorbreek de cirkel, loop je eigen pad. Zo hoort het hemellichaam eruit te zien.

Wees niet bang verbonden te zijn. Je bent allang vrij.

Wees niet bang vrij te zijn. Je bent allang verbonden.

Wees stralend. Maak je eigen sterrenstof.
Je bent geen rondje, je bent een ster.

Loslaten

ik ben gegroeid mijn beste vriend
mijn reis gaat nu naar oorden
van zachte groei ontwikkeling
van stilte, weinig woorden

er is een plek, daar reis ik heen
daar waar mijn waarheid woont
waar liefde vrij mag stromen
mijn tranen vrij beloond

er is een plek waar ik mag zijn 
wie ik ten diepste ben
geen grimas of een leuk verhaal
geen mop die ik meer ken

men noemt het onvoorwaardelijk
de liefde op die plek
ik voel me zacht ontspannen daar
het is er ruim, geen hek

die mij weerhoudt er vrij te gaan
door buik en geest en hart
ik ben gegroeid mijn beste vriend
niet langer meer verward

ik neem het niet zoals het komt
ik merk dat ik ga staan
voor wat mijn ziel belangrijk vindt
niet langer in de waan

dus reis ik verder zonder jou
jij kan er niet echt bij
ik doe het nu op mijn manier
want zo voel ik me vrij

mijn eigen tempo, eigen reis
ik vlieg boven het bos
waar in jij woont, mijn lieve vriend
en toch laat ik je los

ik dank je en ik eer je hier
het waren mooie jaren
toch moet ik gaan, mijn beste vriend
dank dat wij samen waren

Een verhaal

Er was eens een man. Hij was niet goed in relaties. Zolang het wel goed ging was hij de fijnste geliefde, de meest positieve en betrokken partner die je je maar kon voorstellen.

En soms waren er dagen bij dat er een ondragelijke spanning was in het huis waar hij woonde samen met zijn geliefde. Ze kenden en herkenden de liefde in elkaar maar hadden eerder nooit geleerd hoe ze elkaar konden bereiken wanneer er een conflict was.

Hij nam alle opmerkingen persoonlijk en werd gemeen in zijn uitlatingen tegen haar. Hij greep de macht. Hij deed alsof zij de schuld was van iedere ruzie. En waarom? Laat het me je vertellen van dat wat ik er van weet.

De man was natuurlijk ooit kind geweest; het jongste kind van vier. Hij was de laatste en het meest onverwachte geluk wat zijn ouders nog konden verwachten. Hij bracht licht in een uitzichtloos bestaan.

Zijn moeder vertroetelde hem en gaf hem wat hij maar wilde. Ze wist dat hij de laatste zou zijn die ze zo klein bij zich mocht houden. Dat triggerde haar angst hem te verliezen.

En hij leerde nooit hoe het was om kritiek te krijgen, afgewezen te worden. Hij werd geliefd. En het verdrietige was: zijn broertjes en zus kregen minder en minder aandacht van vader en moeder die zo op de kleinste gericht waren.

Moeder had 10 maanden voor de geboorte van deze baby haar dierbare vader verloren. Ze was ontroostbaar, haar vader die zo zielsveel van haar hield was nu weg. Ze voelde een onpeilbare leegte.

En tot ieders verbazing werd ze onverwacht zwanger en groeide in haar een kind die ze bij voorbaat al haar redding noemde, de redding en haar troost. Ze zag het nieuwe leven als geschenk van God om haar te troosten in haar verdriet.

Kort voor de bevalling waren er complicaties en de dokter zei haar dat er grote kans was dat zij de bevalling niet zou overleven. De moeder kwam terecht in een doodsangst die ze nooit eerder zo had gevoeld. Haar bloeddruk steeg, haar krampen namen toe.

De man warover ik sprak, de baby dus, moet dat gevoeld hebben in de van oorsprong oerveilige bedding waarin hij lag.
De hemel kreeg de spanning van de hel. Misschien is daar de basis gevormd voor zijn grote angst verlaten te worden door alles wat hij kende. Hij had geen verweer.

Hij werd best snel geboren in goede gezondheid en de voorspelling van de dokter kwam gelukkig niet uit; op het kaartje stond ‘moeder en zoon maken het goed’.

Maar tot de dag van vandaag zit ergens in zijn bange genen die grote angst verlaten te worden door dat wat hem het dierbaarst is voor dat wat voor al zijn veiligheid staat.

En hij heeft het nooit willen zien, nooit zo begrepen tot hij zijn lief tegenkwam. En ze zag een man die alles onder controle had en haar spiegel, die ze hem gaf, niet kon verdragen.
Een vrouw die alleen maar bij hem weg wilde wanneer hij de macht nam, het wilde bepalen. En hij heeft zelf nooit gezien dat hij dat deed uit angst verlaten te worden, bang voor de totale ontreddering.

Nooit, nee dat is niet waar. Er kwam een nacht dat de zon doorbrak die het zo duidelijk maakte dat hij nog te leren had niet langer bang te hoeven zijn verlaten te worden. Zijn lief hield zoveel van hem daar mocht hij op leren vertrouwen. Zij wilde soms alleen maar wat ruimte die hij haar juist dan niet kon geven, uit angst verlaten te worden.

En alleen dit besef kon hem redden en zou kunnen maken dat hij leerde hoe om te gaan met de angst voor verlies.

Die nacht was vannacht.
Die moeder was mijn moeder.
Die lief is mijn liefste.
En die man?
Die man, dat ben ik.

Bert

Beter

De dokter zei van harte
u bent totaal niet ziek
maar meneer ik zit toch thuis
en niet in de fabriek

ik kon niet wennen aan
de grapjes op kantoor
en zo leuk was het daar
feitelijk niet hoor

ik was alleen altijd mezelf
misschien ging het daar fout
en toen ik eens emoties had
zei de baas ‘burn out’

de dokter keek me toen
vrij lang indringend aan
alleen een hond die heeft een baas
en moet aan een leiband gaan

de wereld is niet te genezen
er is geen medicijn
dat u er niet meer tegen kon
is feitelijk heel fijn

alleen gezonde mensen
voelen aan dat het niet klopt
wees blij dat u nog twijfelde
wees blij dat u nog tobt

ik huppelde naar huis
en genoot weer van de dag
ik doe het mezelf niet meer aan
en neem gelijk ontslag

vaarwel aan het carrierespel
gedraai van elke kont
dag ziekelijke circus
ik verklaar mijzelf gezond

Dit weten

Dit weten is je grootste geluk

Verdwijn niet in behoeftige afhankelijkheid. Verwar liefde niet met hoe fijn het is dat de ander voor je zorgt, je keer op keer bevestigt; een smoothie voor je klaarmaakt; bloemen voor je meeneemt; veel waardering geeft voor hoe speciaal je bent; voor je buigt wanneer je langskomt.

Laat je ego niet met liefde aan de haal gaan. Dat je bevestigd wil worden, je zin wil krijgen, behandeld wil worden als een prins of prinses. Als een kind dat gevoed wil worden.

Blijf staan in je onafhankelijke stralende ik, je volwassen stuk. Laat zien dat liefde niets met nodig hebben te maken heeft. Dat er geen tekort hoeft te worden aangevuld. 

Laat liefde de kern zijn van wie je bent, omdat dat zo is. Geef, geef, geef… en merk op dat je niets kwijtraakt. Je bent aangesloten op de bron van liefde en daarmee ben je het geworden.

Leg niets buiten je waarin de ander moet bewijzen dat die van je houdt. Liefde wil stromen in een eindeloos natuurlijk ritme.

Vindt jouw liefde daar waar je de ander niet langer nodig hebt vanuit pijn, onzekerheid of angst liefde kwijt te raken. 

Laat de verwarring los om je helderheid toe te laten. Leef in overvloed, nu, straks, altijd.

Dit weten is je grootste geluk.