Auteur: Gideon

Het is je bestemming

Als je alles wil zal je de diepte niet ontdekken.

Er was een tijd in je leven dat je het deed zoals het je ooit geleerd is; zoals het ons allemaal ooit geleerd is:

‘Stilzitten, luisteren en bij vragen je vinger opsteken.’

Er was een tijd waarin spelen op safe het hoogste goed was en kameleon zijn de beste optie om iedereen te vriend te houden.

Bij de vraag ‘wat wil jij?’ keek je naar buiten in plaats van naar binnen en zei je zachtjes ‘wat jij wilt’.

Je werd steeds aangenamer gezelschap voor iedereen waar je niet echt belangrijk voor was.

Je was voor hen een speelbal die alle kanten op kon worden gerold.

Je hoefde het niet te voelen, de pijn van dat ongemak want het bracht je ook veel. Je viel niet op, had geen vijanden en leek overal welkom.

Overal?

Het knaagde want ergens wist je dat er plekken zijn waar je nooit werkelijk bent geweest.

Plekken van betekenisvolle ontmoetingen, diep contact en stromende gevoelens.

Dit verlangen zal je de weg wijzen naar een ander bestaan; je echte bestaan. Alleen in je bereidheid iets te verliezen zal je dit winnen en de diepe laag van liefde en leven vinden. Alleen in je kleur bekennen en durven kiezen zal al het grijs uit je leven verdwijnen en komen magische kleuren tevoorschijn.

Het vraagt moed om een stap te zetten in de juiste richting en niet langer te verdwijnen in de leegte van een nietszeggende kudde.

Beken nu je kleur, ontdek wie je bent en maak je leven echt de moeite waard. Voel het, zeg het, doe het, LEEF HET NU.

Het is je bestemming.

Vrij (er is geen afstand nodig)

Er zijn altijd mensen die je zullen zeggen je in te houden. Je niet te tonen. Je echte gevoelens binnen te houden, ze in te slikken.

Er zijn mensen die jou als bedreiging zien wanneer jij vrij beweegt en je waarheid spreekt. Je liefde laat stromen, je vrije aard.

Ze zullen je nawijzen, en anderen zoeken die er net zo over denken. Ze willen dat je onzichtbaar bent. Want jouw vrije liefdevolle aard doet hun zo’n pijn.

Het eigen verdriet mag niet gevoeld worden. 

En ik zeg je:

Blijf stromen, blijf vrij, leef! Laat niemand je vleugels afknippen ook niet door hen die zelf ooit gekortwiekt zijn en jouw vrijheid niet kunnen aanzien.

Stijg op, spreid je vleugels en zie vol compassie naar ieder mens die hun gekwetst zijn op jou projecteert.

Ga ze voor en gun ieder mens zijn eigen tranen, haar eigen weg naar het licht, zijn eigen leven.

Laat je gevoelens zien, de expressie in je ogen, dans als je gelukkig bent of laat je tranen lopen.

Laat je nooit meer zeggen wat te doen. De oorlog is voorbij. Er is geen afstand nodig. Liefde is altijd dichtbij.

Liefde is vrij.

Vandaag

Sta op en begroet de dag als de god die in je leeft. Open je gordijnen en zie met ontzag de hemel die alles omvat. Neem een douche en voel de druppels als parels op je huid. Droog je lijf en ervaar deze tempel om je heen, deze perfecte plek waarin je ziel mag reizen.

Begroet de dag als de god die je bent en doe alles wat je doet met een onvoorwaardelijkheid waarin je de grootsheid weer ervaart. Loop met de hoogste gratie die in je is. Praat en ervaar het wonder van gedachten die tot leven komen. Ontdek waar je vandaag vorm wil geven aan liefde en vriendelijkheid.

Laat je verrassen hoe elk detail ooit iemands droom moet zijn geweest. Zie de glorie van het al en val samen met dat wat groter is dan jij. Er is niets te vrezen in deze ontvouwing van de oneindige caroussel van leven en dood waarin je danst, ontdekt, vrijt.

Het besluit

Zo moe van al het meegaan in dat wat niet meer bij je past; alle verplichte bezoekjes, verjaardagen, lunches, feestjes, vergaderingen; al het zogenaamde samen waar je eigenlijk alleen nog maar fysiek bij was.

Je ziel was allang vertrokken.

Zo bang alleen over te blijven wanneer je voor jezelf zou kiezen om eerlijk te worden en jouw waarheid te delen, de stekker eruit te trekken waar toch al geen stroom meer was

Zo opgelucht dat je besloten hebt niet langer mee te doen in dat toneelstuk, je agenda eindelijk ruimte biedt, je nu tijd hebt gemaakt voor jou.

Zo fijn dat je besloten hebt eerst maar eens goed voor jezelf te zorgen.

Dank je wel mooie ziel; zo fijn dat je uit de kudde bent gestapt.

Zo fijn dat je er weer bent.

Net als jij

Ze heten Ellie, Anne, Esther of Daphne.

Ze heten Johan, Gerard, Henk of Theo.

Amir, Julia, Tess. Zoé, Daan, Lucas, Mohammed of Finn.

Ze lopen naast je, voor je, achter je. Ze hebben al geleefd of mogen nog geboren worden.

Ze eten, praten, vrijen, zoeken, werken, vloeken. Reizen, bidden, vechten en beminnen.

Ze strelen een kind, stelen een boek.

Ze hebben een hart en zijn het soms kwijt.

Zijn vaak alleen of altijd samen.

Ze hebben dezelfde vader. Komen uit dezelfde zee. Zijn net zo vergankelijk als jij en zullen altijd blijven bestaan.

Ze doen wat ze kunnen, houden van de lente, de zon op hun gezicht.

Ze zijn gemaakt van dezelfde sterrenstof.

Net zo kwetsbaar als jij. Evenveel om van te houden. Net zo bang, even dapper.

Het zijn vreemden en toch zo bekend. Dezelfde ogen maar dan bruin, blauw, grijs.

Dezelfde huid en anders, dezelfde dromen, dezelfde angsten, bewoners van dezelfde planeet.

Zie ze, ze zijn net als jij. Heb ze lief.

Het is niet vreemd, het is zo bekend. Je lag in dezelfde wieg. Moederarmen hebben ons vastgehouden.

Onthoud wanneer ze je pad weer kruisen: Elke vreemde is een vriend die je nog niet kent.