Inspiratieteksten

Je eigen zinnig leven

Er is een groot misverstand in je leven, een ontkenning van iets wezenlijks. Er is een stuk van jou wat er niet helemaal mocht zijn en wat de kern is van jouw bestaan. Er is gepoogd je daarin klein te houden. Het werd omschreven als iets kwalijks terwijl jij je van geen kwaad bewust was. Telkens wanneer je voelde dat je ergens een diep ‘JA’ ervaarde en spontaan die kant op liep werden de teugels aangetrokken. “Het gaat niet alleen om jou”“Moet je nou altijd je zin krijgen?” En je dacht dat je iets fout deed in het volgen van je impulsen, het toegeven aan je behoeften. Een kinderlijk verlangen werd gesmoord.

En de zoektocht begon. Je kreeg steeds minder zin want dat leidde alleen maar tot meer weerstand. En je werd ouder en ging studeren, werken, trouwen, een huis kopen, sparen voor je pensioen. En ondertussen verdween steeds meer de zin in je leven. En je mind maakte overuren en ging ermee vandoor en vroeg zich vertwijfeld af wat de zin was van je bestaan. Je volgde een cursus, las wijze boeken, ging zitten onder een boom, zocht het in Tibet en in alle andere windstreken. Maar nergens was die zin te vinden.Je kocht een tv met tachtig kanalen, nam een hobby die snel ging vervelen. Wilde dat je partner je gelukkig maakte of nam er eentje bij voor buiten de deur. En nergens, nee nergens was de zin te vinden. En zo raakte je langzaam uitgeblust en werd je moedeloos van alles wat de zin van je leven niet dichterbij bracht. Tot de dag dat je het opgaf, brak, zo moe of ziek werd of je door alles wat je lief had werd verlaten.

Het leven werd teruggebracht tot wat het was. Er bleek geen zin buiten je te zijn. Maar van binnen werd je op die ochtend wakker. Je wilde weer iets, de wereld zien, schoonheid ervaren, liefde proeven, voelen dat je leeft.En de zin kwam terug in je leven…. Je besloot dat het zo ontzettend oké is dat jij je zin mag volgen. Dat het voor jou om jou mag gaan. Dat je in zelfliefde bij je Zelf wilde zijn.Jouw behoefte doet er toe. Het is de uiting van wie je bent. Er is niets egoïstisch aan jezelf dat te geven waar je naar verlangt en waar je van gaat stromen.

JOUW EIGEN WIJS

De zin van je leven heb je herontdekt en zal er voortaan altijd zijn; jouw eigen-zinnigheid.Je weet het nu zeker, je mag doen wat jij wilt want dit is je heilige graal:

DE ZIN VAN JE LEVEN IS ZIN IN JE LEVEN

Vrij (er is geen afstand nodig)

Er zijn altijd mensen die je zullen zeggen je in te houden. Je niet te tonen. Je echte gevoelens binnen te houden, ze in te slikken.

Er zijn mensen die jou als bedreiging zien wanneer jij vrij beweegt en je waarheid spreekt. Je liefde laat stromen, je vrije aard.

Ze zullen je nawijzen, en anderen zoeken die er net zo over denken. Ze willen dat je onzichtbaar bent. Want jouw vrije liefdevolle aard doet hun zo’n pijn.

Het eigen verdriet mag niet gevoeld worden. 

En ik zeg je:

Blijf stromen, blijf vrij, leef! Laat niemand je vleugels afknippen ook niet door hen die zelf ooit gekortwiekt zijn en jouw vrijheid niet kunnen aanzien.

Stijg op, spreid je vleugels en zie vol compassie naar ieder mens die hun gekwetst zijn op jou projecteert.

Ga ze voor en gun ieder mens zijn eigen tranen, haar eigen weg naar het licht, zijn eigen leven.

Laat je gevoelens zien, de expressie in je ogen, dans als je gelukkig bent of laat je tranen lopen.

Laat je nooit meer zeggen wat te doen. De oorlog is voorbij. Er is geen afstand nodig. Liefde is altijd dichtbij.

Liefde is vrij.

Je zag het de hele tijd juist!

Iedereen ziet het de hele tijd juist. Maar je bent meegegaan met iets buiten jezelf: je vader of moeder, de kudde waarin je bivakkeerde, de leraren die vooral ‘stof’ gaven ipv. geest en leven, valse geliefden die vooral iets bij je wilden halen, mensen die zich je baas noemden terwijl je weet dat dat niet bestaat, niet kan en niet is. 

Je zag het altijd juist. 

En ook nu; je weet wat veilig is en wat niet. Een menigte heeft je altijd al bevreesd. Dichtbij zijn hoeft niet helemaal te worden afgeschaft; je weet bij wie het kan en bij wie niet. Je bent te lang meegegaan in het systeem, de wetten die jouw wetten niet zijn, de regels die jou zeggen wat wel en wat niet. En je weet dat jij de route van je eigen bestaan als enige juiste leidraad mag zien en volgen. Niemand bepaalt jou. Je bent vrij.

Geen big brother die het ziet, alleen maar jij.

Je zag het altijd juist.

Vandaag

Sta op en begroet de dag als de god die in je leeft. Open je gordijnen en zie met ontzag de hemel die alles omvat. Neem een douche en voel de druppels als parels op je huid. Droog je lijf en ervaar deze tempel om je heen, deze perfecte plek waarin je ziel mag reizen.

Begroet de dag als de god die je bent en doe alles wat je doet met een onvoorwaardelijkheid waarin je de grootsheid weer ervaart. Loop met de hoogste gratie die in je is. Praat en ervaar het wonder van gedachten die tot leven komen. Ontdek waar je vandaag vorm wil geven aan liefde en vriendelijkheid.

Laat je verrassen hoe elk detail ooit iemands droom moet zijn geweest. Zie de glorie van het al en val samen met dat wat groter is dan jij. Er is niets te vrezen in deze ontvouwing van de oneindige caroussel van leven en dood waarin je danst, ontdekt, vrijt.

De weg naar vrijheid

Onder het lijden ligt een verborgen schaamte, een heimelijk gevoel dat we niet helemaal oké zouden zijn. 

Onder de last ligt een schrijnend verhaal van het kind dat nooit vastgehouden is, wat geremd werd, die te horen kreeg anders te moeten zijn dan hoe ze was. Het kind wat bang was anders buitengesloten te worden.

De bereidheid van het kind was groot te voldoen. De liefde was zo groot dat ze zich onwetend voegde naar iets wat ze niet was. 

En nu ze groot is is haar stem verstild, haar trots bezoedeld, de vrijheid gesmoord. Ze is een keurige aangepaste burger geworden en ze lijdt…

Er is hoop. Er zijn mannen en vrouwen die die hoop omarmen als een lichtstraal door de wolken op een sombere dag en een veld ontdekken waarin het kind opnieuw wordt gekust, gestreeld en vooral serieus wordt genomen in haar prachtige zuivere kinderlijke onschuld. 

Waar de angst verdwijnt dat ze verlaten zal worden wanneer ze haarzelf weer helemaal mag laten zien omdat er een liefde is die insluit en niet langer uitsluit. Een plek waar ze mag ontdekken wat dat inhoudt: onvoorwaardelijkheid.

Er is een weg terug naar dat heerlijke Zelf. De route er naar toe is het verlangen zo vrij jezelf te mogen zijn als je ooit bent geweest voor ze je klein kregen. Dat is de route, dat is de hoop. Dat is de weg naar vrijheid.