Auteur: Gideon

Op zoek naar jou

Als je verdwaald was in je eigen hoofd

zou ik je ergens kunnen vinden

als je denkt dat ik dwars door je heen kon kijken

zou ik daar blijven hangen waar je was blijven dwalen

je bent daar van binnen

ik weet het zeker

ik heb je eerder gevoeld

ook al denk je jezelf niet meer te kennen

ben je voor mij zo vertrouwd

als je me toestaat je vast te mogen houden

zal ik je vragen je koude muren te laten smelten in de warmte van mijn armen

ik zal je vinden

want je bent nooit weggeweest

Ik kan je altijd voelen

want dat wat zo bekend is in jou

dat ben ik zelf

dat ben ik zelf

op zoek naar jou

Mijn meesterlijke brein

Ik heb mijn brein nu uitgeschakeld

het doet niet langer mee

ik was op basisfuncties na

niet helemaal tevree

ze had veel bazige praatjes

en kreeg keizerlijke trekjes

ze bemoeide zich met alles wel

en plaatste vele hekjes

zo rond mijn hart daar stond er één

en rond mij buik wel twee

mijn gevoel stond achteraan

Intuïtie deed niet mee

dus is mijn brein nu uitgeschakeld

ben verlost van deze keten

dat dit kon dat wist ik stiekem

heb het altijd al geweten

in mijn hoofd woont nu een glimlach

de ruimte is ontzettend fijn

ik maak een buiging en bedank

mijn meesterlijke brein

Je bent een ster

Je begint te begrijpen hoe je jezelf tekort deed. Je wilde net als ieder ander onderdeel zijn van een cirkel.

En de cirkel mocht niet onderbroken worden want dan zou het geen cirkel meer zijn. In alles wat je deed was je bewust van het effect op de groep waar je bij hoorde.

Elke spontane impuls werd in de kiem gesmoord. Elke stap naar voren of naar achter zou de kring doorbreken. En je paste je aan, hield je in en werd onderdeel van een groep waarin ieder een vaste statische plek had; een kudde.

Dat ging je steeds meer tegenstaan. Je wilde ook vrij zijn, vrij bewegen maar je dacht ook dat je dan niet meer zou passen in de kring. Er niet meer bij zou horen. En je hield het vol tot het niet meer ging.

En je kende het principe nog niet van de stralende kring, de uitstulpende kring; de ster.

Door te besluiten dat de kring in liefde niet onderbroken kan worden wanneer een groepslid zijn eigen weg gaat, kom je in een nieuw paradigma terecht; het beeld van de ster.

(Een ononderbroken cirkel hoeft niet rond te zijn. Als iedereen een eigen stap naar voren of naar achteren doet ontstaat de vorm van een ster.)

Je hoeft niet meer keurig in een kring te blijven staan. Juist door in je eigen waarheid te gaan staan kan je de mooiste ster laten ontstaan.

Doorbreek de cirkel, loop je eigen pad. Zo hoort het hemellichaam eruit te zien.

Wees niet bang verbonden te zijn. Je bent allang vrij.

Wees niet bang vrij te zijn. Je bent allang verbonden.

Wees stralend. Maak je eigen sterrenstof.

Je bent geen rondje, je bent een ster.

De liefde komt eraan

Weet dat je van liefde gemaakt bent. Al heeft een angstige wereld je hart wellicht doen sluiten.

De sleutel is in jou, de herinnering aan momenten waarin je wel gezien bent. Momenten waarop je nog niet zo op je hoede was.

Het is soms veilig je deur gesloten te houden en door het raampje te kijken en met een beschikbaar hart te voelen dat er misschien net zo een bang hart voor je deur staat.

We zijn nooit elkaars vijand geweest. We zijn dat gaan geloven door ervaringen die we vervolgens zelf zijn gaan doorgeven.

Open je hart en zet je deur op een kiertje. De liefde komt eraan.

De liefde van je leven

Het meest natuurlijk is ons verlangen naar een diepe relatie. Een trouwe medereiziger op ons onbekende pad. Het meest brandende verlangen is die intimiteit te ervaren van de toewijding, het werkelijk ervaren van de vonken van de ziel.

En als het dan gebeurt is het hartverscheurend te voelen wanneer die relatie, die liefde een rimpeling blijkt aan de oppervlakte; een golf die stukslaat op de rotsen, stil valt op het strand.

De liefde waar je naar verlangt zit dieper, veel dieper dan de schuimkoppen van de inwisselbare strelingen aan de oppervlakte.

De onderstroom van een eeuwige metgezel, je medereiziger is daar waar je alle plekken in je hart laat raken. Daar waar je geen geheime kamers meer hebt die je ook zelf niet durft te betreden.

Open de pijnlijke ruimtes, de boze gewelven, de vastgesnoerde psyche, de bange man, het ontevreden kind. En laat de golven van bewustzijn de ruimte vullen en schoonspoelen.

Wanneer je de bereidheid hebt je volledig te openen kan de grootste intimiteit vorm krijgen ver voorbij het angstige voorstellingsvermogen.

Daar is de eeuwige minnaar en minnares. Daar waar niets meer wordt achtergehouden en je naakt tussen alle elementen durft te staan, overspoeld wilt raken zonder enige terughoudendheid; alleen daar zal je haar vinden; de liefde van je leven.